Miss Prapaporn Montreecharoen

          สาเหตุที่ตัดสินใจเลือกและเข้าเรียนที่สถาบันการบินพลเรือนความฝันในวัยเด็กอยากเป็นช่างอากาศยาน อยากเรียนเฉพาะทางด้านการบิน จบแล้วได้เข้าทำงานได้เลย นอกจากนั้นมีความรู้สึกว่าผู้หญิงก็ทำได้อย่างผู้ชาย แต่ในสมัยนั้นหลักสูตรนายช่างภาคพื้นดิน ของสถาบันการบินพลเรือน ไม่รับผู้หญิงเลย จึงเลือกสมัครสอบและเข้าศึกษาต่อวิชาเอกบำรุงรักษาเครื่องวัดประกอบการบิน ของสถาบันการบินพลเรือน ตลอดระยะเวลาที่ศึกษามีความประทับใจทุกอย่าง การเรียนการสอนเฉพาะทาง มีอุปกรณ์การเรียนภาคปฏิบัติมาก อาจารย์ผู้ฝึกสอนและเพื่อนเป็นชาวต่างชาติ ความสัมพันธ์มีความอบอุ่นได้รับการดูแลใกล้ชิด

          ในปี 2542 เรียนจบได้เข้าฝึกงานช่าง สมัยนั้นวงการบินยังไม่ค่อยเปิดโอกาสให้ผู้หญิงทำงานเป็นช่างอากาศยาน กอล์ฟจึงปฏิเสธการบรรจุงานที่ทำเกี่ยวกับเอกสารในฝ่ายช่างของสายการบินแห่งหนึ่ง ต่อมาได้ปฏิบัติงานในตำแหน่งพนักงานอำนวยการบินของสายการบินแห่งหนึ่ง เป็นเวลา 2 ปี และในช่วงเวลานั้น สายการบินไทยก็เปิดรับช่างอากาศยานประจำเบสที่อู่ตะเภา เลยได้เป็นแชมป์อากาศผู้หญิงหนึ่งในสามคนที่ศูนย์อู่ตะเภา กอล์ฟปฎิบัติงานเป็นช่างอากาศยานอยู่ 9 ปี จึงได้รับเชิญให้มาเป็นอาจารย์พิเศษที่สถาบันการบินพลเรือน ประมาณ 3 ปี จึงตัดสินใจลาออกมาเป็นอาจารย์ประจำที่สถาบันการบินพลเรือน

“หน้าที่การเป็นครู ไม่มีวันสิ้นสุด ….”

แรงบันดาลใจในการเป็นครู เมื่อมองย้อนกลับไปตอนทำงานในสายการบิน กอล์ฟมักจะได้รับมอบหมายจากหัวหน้าให้ดูแลนักศึกษาฝึกงานเสมอ นั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ได้รู้ว่าจริงๆ แล้วชอบการสอน และอยากที่จะสอนให้ลูกศิษย์มีความรู้ครบถ้วนทุกเรื่องที่เกี่ยวกับการทำงาน อยากให้พวกเขามีความพร้อมที่สุดก่อนที่จะออกไปทำงานจริง ยินดีเสมอเมื่อเด็กๆ มาขอคำปรึกษา ไม่ว่าจะเป็นนอกเวลาเรียนที่ดึกดื่นแค่ไหน หรือแม้กระทั่งลูกศิษย์หลายต่อหลายคนที่เรียนจบไปแล้วก็ตามนั่นเพราะความสุขของเราคือการได้เห็นความสำเร็จของพวกเขาและกอล์ฟภูมิใจมากกับการทำหน้าที่นี้

          ประสบการณ์ดีๆ กับอาชีพเรือจ้างประสบการณ์ดีๆ ก็คือเรื่องเกี่ยวกับลูกศิษย์ ลูกศิษย์ที่สอนอยู่มีหลายกลุ่ม มีทั้งกลุ่มที่มีความตั้งใจสูง พร้อมเรียน และกลุ่มที่พ่อแม่อยากให้เรียน โจทย์คือจะทำยังไงให้พวกเขาทุกคนเรียนและจบการศึกษาไปพร้อมกันได้ ซึ่งการพยายามให้แรงบันดาลใจแก่คนที่เกือบไปต่อไม่ไหว ช่วยทำให้เค้าจบการศึกษาได้นี่คือที่สุดแล้วสำหรับคนเป็นครู การเป็นครูนี่ค่อนข้างใกล้ชิดกับเด็กๆ สถาบันการบินพลเรือนเน้นการฝึกปฏิบัติและทำงานได้จริงการได้เฝ้ามองในวันที่พวกเค้าเรียนจบและรับประกาศนียบัตร แล้วก็คอยลุ้นว่าพวกเค้าจะได้งานกันหรือยัง ได้งานที่ไหนกันบ้าง ถึงจะเรียกได้ว่าหมดห่วงจริงๆ

          ความประทับใจและความมุ่งมั่นในหน้าที่ประทับใจในความหลากหลายของลูกศิษย์ แต่ละคนมีความแตกต่างทางวัฒนธรรม เพราะมาจากหลายๆ ที่ หลายๆ จังหวัด ซึ่งมีความหน้ารักเมื่อพวกเขามาอยู่ด้วยกัน แล้วก็ประทับใจในเรื่องความแตกต่างทางเพศ ลูกศิษย์ส่วนน้อยนั้นเป็นผู้หญิง แต่มีความมุ่งมั่นพยายามไม่แพ้ผู้ชาย ลูกศิษย์บางคนจบ ปวช. มาก็มีความรู้เรื่องงานช่าง แต่ไม่ถนัดภาษาอังกฤษ ส่วนบางคนก็จบมัธยมปลายมา ก็ได้เรื่องภาษาอังกฤษแต่ไม่มีพื้นฐานงานช่างซึ่งเราสามารถผสมผสานและประคับประคองพวกเขาให้เรียนไปพร้อมกันได้มีความสามัคคีช่วยเหลือกันจนเรียนจบได้ เรียกได้ว่าเหนื่อยมาก แต่ก็มีความสุข ยิ่งตอนนี้กำลังพัฒนาหลักสูตรใหม่ ก็ถือว่ามีงานต้องรับผิดชอบมากขึ้นแต่ก็ยังยิ้มได้ เพราะว่าทุกคนในแผนกช่วยเหลือกัน พวกเราทำงานกันเป็นทีมจริงๆ ค่ะ

          ความคาดหวังที่มีต่อศิษย์ต้องยอมรับว่าในช่วง 2 ปีที่ผ่านมามีสายการบินใหม่ๆ เกิดขึ้นเยอะแต่กับเปิดรับพนักงานช่างน้อยลง เพราะปัญหาทางเศษฐกิจ ทำให้ในปีสุดท้ายก่อนที่ลูกศิษย์จะจบการศึกษาไป อดกังวลไม่ได้ว่าพวกเขาจะหางานทำกันได้ครบทุกคนหรือไม่ แต่ด้วยความที่นักศึกษาจากแผนกช่างเครื่องมือวัดประกอบการบินของสถาบันการบินพลเรือนนั้น สามารถทำงานได้หลากหลายทั้งในสายงานปิโตรเลียม สายงานเฮลิคอปเตอร์ ฯลฯ พวกเราที่เป็นอาจารย์จึงพยายามช่วยหางานมาแนะนำเด็กๆ จบระดับอนุปริญญาจากหลักสูตรของสถาบันการบินพลเรือนแล้ว และที่บ้านยังสนับสนุนให้เรียนต่อ ก็จะช่วยแนะนำการเรียนต่อระดับปริญญาตรีให้ด้วยค่ะ

          ความมุ่งหวังต่อวงการการบินของไทยในภาพรวมแล้ว อยากให้วงการการบินของไทยไม่ว่าจะเป็นสถาบันการศึกษา หรือสายการบิน ได้รับการรับรองตามมาตรฐานสากล ซึ่งเป็นที่ยอมรับระดับโลก โดยตอนนี้ EASA ก็ได้เข้ามามีบทบาทในประเทศไทยมากขึ้น ทำให้มีมาตรฐานเพิ่มขึ้นกว่าเดิม และสำคัญมากๆ เลย ในระดับบุคลากร คือ การมีทัศนคติที่ดีในการทำงาน และเห็นเรื่องความปลอดภัยมาเป็นอันดับหนึ่งซึ่งนี่คือความคาดหวังที่อยากเห็นการเพิ่มขึ้นของมาตราฐานการทำงานและอัตราการเกิดอุบัติเหตุลดลง

          ฝากถึงน้องๆ หรือเพื่อนร่วมอาชีพ ใครที่กำลังเดินตามฝัน ทดลองและหาประสบการณ์จริงนะคะ ให้พัฒนาตนเองอยู่ตลอดเวลา คำนึงถึงมาตรฐาน และความปลอดภัย การบริหารเวลา การแบ่งเวลาในการใช้ชีวิต การเรียน การทำงาน ให้ดี เพราะเวลาเป็นสิ่งสำคัญในการงานด้านอากาศยาน หมั่นทบทวนความรู้ เรียนรู้ตลอดชีวิต และให้นึกถึงประโยชน์ส่วนรวม ก่อนประโยชน์ส่วนตัว เมื่อสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 ดีขึ้น อุตสาหกรรมการบินกลับมาดีเหมือนเดิม ตัวเราก็จะเป็นคนหนึ่งในกลุ่มที่พร้อมจะทำงานด้านการบินทันที